นานๆ ที จะได้คุยกับเพื่อนเก่าๆ แต่คำถามเดิมที่เกิดขึ้นทุกครั้งไม่ว่าจะคุยกับเพื่อนเก่าคนไหนเมื่อไหร่ก็ตาม จะต้องโดนถามว่า "เมื่อไหร่....แกจะแต่งงาน" (ถามทุกปีตั้งแต่เรียนจบ)
"แกก็ถามอย่างนี้อยู่ทุกปี ไม่เบื่อบ้างรึไง ไม่ต้องห่วงหรอก หากชั้นแต่งงานเมื่อไหร่ แกจะต้องรู้แน่ๆ" ฉันตอบแล้วก็หัวเราะไปตามสถานการณ์
วันก่อนเจอพี่ผู้ชายอีกคนก็ถามอีกว่าอีกกี่ปีแป๋วจะแต่งงาน ฉันเลยตอบไปเรื่อยว่า "อีก 4 ปีค่ะ" เค้าถามว่า ทำไมนานจัง ฉันเลยบอกว่า "ลองคิดสิว่าเราจะเหลือเวลาอยู่กับตัวเองอีกแค่ 4 ปี แล้วพี่จะรู้ว่ามันไม่นานเลย" ต่างคนก็ต่างขำไปตามสถานการณ์
แต่ก่อนเคยรู้สึกว่ามีคนทักแบบนี้บ่อยๆ ฉันชินแล้ว แต่เดี๋ยวนี้รู้สึกว่าบ่อยขึ้นแฮะ ซึ่งอีกไม่นานก็คงชิน อาทิตย์ก่อนหลังจากกลับจากเที่ยว เอารูปแฟนปุกให้แม่ดู แม่บอกว่า "ป้าแต๋นเค้าฝากมาบอกว่า ให้แม่ระวังแป๋วไว้ เพราะครอบครัวเรามันมีพันธุ์บางคนที่ไม่ได้แต่งงาน" ฉันก็ขำไปตามสถานการณ์อีก
ฉันเอาเรื่องนี้ไปลองปรึกษาเพื่อนบางคนซึ่งพูดเป็นทำนองเดียวกันว่า "จะเป็นไปได้ยังไง ทำไมไม่มีหนุ่มๆมาจีบเลยเหรอ" นั่นแหละ สิ่งที่ฉันกำลังจะถาม ก็มันไม่มีจริงๆ หรืออาจจะมีแต่ก็ไม่เคยมีใครบอก จนฉันเองก็ยังไม่เคยเข้าใจ
ความจริงก็ไม่เชิงจะไม่มีเลย ฉันขอเรียกจำนวนของหนุ่มๆที่เข้ามาในวังวนของฉันว่า very very very limited sampling group กลุ่มคนเพียงไม่กี่คนที่ทำให้ฉันหยุดอยู่กับที่ได้ และไม่กี่คนในนั้นที่ยิ่งทำให้ฉันเป็นตัวเองเมื่ออยู่กับที่ แต่ปัญหาของทั้งหมดก็คือ ฉันเองที่ไม่สามารถทำให้ใครแม้ซักคนเดียวเลือกที่จะอยู่กับฉันจนนานพอจะเกิดสิ่งที่ดีขึ้น เพราะอะไร...ฉันไม่รู้จริงๆ
ลุงม้อก (majmok) เป็นพี่ที่ฉันนับถือมั่กๆและยังรู้จักฉันดีบอกว่า ฉันอาจจะยังแสดงออกให้เค้าเห็นไม่หมดว่าฉันใช่คนที่เขาอยากได้ แล้วเขาอยากได้แบบไหนล่ะ ลุงบอกว่า "เขาอยากได้แบบบัวลอย" ฉันงง..จนลุงต้องเฉลยว่า บัวลอยก็คือบัวลอย...คาราบาวน่ะ
เป็นเพื่อนคุยยามเพื่อนว้าเหว่
เป็นพ่อครัวยามเพื่อนหิวโหย
เป็นหมอใหญ่ยามเพื่อนโอดโอย
ฉันยิ้มอย่างมีความสุขกับสิ่งที่ลุงบอก นั่งคิดอยู่ซักพัก ก็รู้แจ้งถึง essence ของบัวลอยจริงๆ ฉันเอาเรื่องนี้ไปเล่าให้เพื่อนอีกคนฟังแล้วก็บอกว่า "ฉันรู้ ฉันเป็นบัวลอยได้จริงๆ แกก็รู้ว่าฉันเป็นได้ แต่นอกจากกับเพื่อนๆแล้ว ฉันไม่เคยได้โอกาสจะเป็นบัวลอยให้กับใครอีกเลย"
ฉันไม่เคยรู้ว่าคนข้างนอกมองฉันเข้ามาแล้วเห็นอะไร แตกต่างออกไปจากสิ่งที่ฉันเป็นหรือเปล่า แล้วฉันก็ไม่เคยรู้ว่านอกจากความจริงใจ ความเปิดเผย ความสนุกสนานเฮฮาและบ้าบอไร้สติซึ่งเป็นบุคลิกของฉันอยู่แล้ว ฉันต้องทำหรือไม่ทำอะไรอีกบ้าง ฉันไม่เคยรู้ความลับสุดยอดของการหยุดความรักให้อยู่ตรงหน้าฉันไปนานๆได้เลย
หรือว่าบัวลอยคือความลับที่แท้จริงของทั้งหมด...
หากเป็นเช่นนั้น ฉันก็ไม่ห่วงแล้ว เพราะฉันรู้ว่า ฉันจะเป็นบัวลอยที่ดีของคนที่ต้องการเพื่อนคู่ทุกข์คู่ยากอย่างบัวลอย ไม่นานโอกาสคงเปิดรับให้บัวลอยแสดงตัวออกมาบ้าง ให้เขารู้ว่า โลกนี้มีเพียงหนึ่งคนเป็นบัวหลุดพ้นดังคนชื่อบัวลอย
นอกเสียจากว่า ผู้ชายคนนั้นจะไม่ชอบกินบัวลอย เหะๆๆๆ
อ้อๆๆๆๆ หากจะให้เพอร์เฟ็ค ฉันเป็นบัวลอยแล้วก็ต้องให้เขาเป็นไข่หวานด้วยสิ จะได้เป็นเมนูสูตรสำเร็จ "บัวลอยไข่หวานตามตำรับชาววัง" เพื่อชีวิตที่สมบูรณ์แบบเต็มชาม ฮี่ๆๆๆๆๆ
**************
image: บัวลอยน้ำ โดย พี่เม้ง (notbirth)
ปล. ขอบคุณลุงม้อก (majmok) สำหรับคำแนะนำบัวลอย ขอบคุณพี่เม้ง (notbirth) พี่ก้อง (kongstudio) เพื่อนฝน และพี่อ๋า ที่ส่งรูปบัวลอยมาให้ค่ะ
สาเหตุที่เลือกของพี่เม้งเพราะว่ามีน้ำหล่อเลี้ยงสวยสด บัวพี่ก้องมีบัวเหี่ยวและแมลงตอม บัวพี่อ๋าตูมไปหน่อย ส่วนเพื่อนฝน เกือบจะใช้บัวลอยของแกแล้ว ขอบคุณสำหรับคอมเม้นจ้ะ ฮี่ๆๆๆ
อ่านแรกๆก็โอเคดี....
